Jak zdjęcie jest sprowadzane poniżej limitu rozmiaru pliku
Kompresor zdjęć dąży do jednej wartości: limitu wybranego z listy, czyli limitu ogólnego albo limitu z zasad platformy dotyczących zdjęć. Każde zdjęcie jest rysowane na białym płótnie we własnych wymiarach w pikselach i zapisywane jako JPG. Narzędzie próbuje najpierw najwyższego ustawienia jakości i na nim poprzestaje, jeśli plik się mieści. W przeciwnym razie szuka między najwyższym a najniższym ustawieniem najwyższej jakości, przy której plik schodzi poniżej limitu.
Wymiary w pikselach zmieniają się tylko wtedy, gdy plik przy najniższym ustawieniu jakości nadal jest zbyt ciężki. Zdjęcie jest wtedy zmniejszane stopniowo, z nowym szukaniem jakości przy każdym rozmiarze, i nigdy nie jest przycinane. Zmniejszanie zatrzymuje się na dolnej granicy: minimalnych wymiarach w pikselach z zasad platformy albo jednej czwartej pierwotnej szerokości, gdy zasady ich nie podają. Jeśli limitu nie da się osiągnąć powyżej tej granicy, karta o tym informuje i nic nie jest zapisywane.
Kiedy kompresować, a kiedy pasuje inne narzędzie
Kompresor służy do zdjęcia, które jest gotowe, a jedynie zbyt ciężkie dla formularza przesyłania. Celuje w limit, a nie w najmniejszy możliwy plik: zdjęcie, które już mieści się w limicie i na liście formatów platformy, jest opisywane jako niewymagające kompresji, a nowy plik nie jest zapisywany. Nie ma suwaka jakości ani pola do wpisania limitu. Można upuścić kilka zdjęć naraz, a każde otrzymuje własną kartę.
Kompresja usuwa dane i żadnych nie dodaje: obniżenie jakości lub wymiarów w pikselach nie wyostrzy nieostrego zdjęcia. Gdy obraz ma zbyt mało pikseli, Zwiększanie rozdzielczości podnosi rozdzielczość dwukrotnie lub czterokrotnie. Aby uzyskać dokładne wymiary w pikselach z marginesem, sąsiednim darmowym narzędziem jest Skalowanie dla marketplace’ów; może ono też zapisać PNG, czego kompresor nie robi.
Odczytywanie wiersza wyniku i jego uwag
Każda karta pokazuje wymiary w pikselach, wagę i format oryginału, a następnie wymiary w pikselach, wagę i wartość jakości zapisanego pliku JPG. Uwagi pojawiają się tam, gdzie zmieniło się coś jeszcze: zdjęcie zmniejszono do limitu boku, wymiary w pikselach zmniejszono, aby plik się zmieścił, pierwotny format nie należy do wymienianych przez platformę albo przezroczyste obszary wypełniono bielą. Każdy wynik ma podgląd i własny link do pobrania.
Niska wartość jakości przy dużym zdjęciu to powód, by otworzyć pobrany plik w pełnym rozmiarze i obejrzeć drobną fakturę, małe napisy i gładkie płaszczyzny koloru, na których kompresję JPG widać najpierw. Zmieszczenie się poniżej limitu to jedna spełniona zasada: narzędzie nie ocenia tła, kadrowania ani treści, a ostatnie słowo ma strona z zasadami platformy.
