Jak Zdjęcie detalu kadruje zbliżenie, nie wymyślając szczegółów
Zdjęcie detalu tworzy zbliżenie jednego fragmentu produktu z obrazu, który już istnieje. Wytyczne opisują to jako ten sam aparat, który zbliża się do tego samego produktu w tym samym świetle: wybrany fragment wypełnia większą część kadru, wyśrodkowany i ostry, a reszta produktu może wychodzić poza krawędzie. Wybór fragmentu zostawia się narzędziu albo wskazuje jeden z dziesięciu: kołnierz lub dekolt, fakturę tkaniny, nadruk lub logo, mankiet, obrębienie, guziki lub zamek wraz z okuciami, szwy, podeszwę lub obcas, oprawę kamieni albo zapięcie.
Narzędzie definiuje zakaz wymyślania. Wytyczne wymagają wyłącznie tego, co już widać w tym fragmencie źródła, z tymi samymi kolorami, materiałem, splotem, szwami, nadrukiem, napisami i okuciami w tych samych kształtach, liczbie i położeniu, i wykluczają dodane ściegi, guziki, nity, kamienie, fakturę, tekst i ozdoby. Tam, gdzie źródło jest zbyt małe, by pokazać drobną fakturę, narzędzie ma polecenie pozostać wiernym temu, jak źródło wygląda. Zbliżenie jest mimo to nowym renderem, a nie powiększeniem pikseli źródła.
Kiedy zbliżenie jest właściwym zdjęciem, a kiedy nie
Zdjęcie detalu odpowiada na pytania, których kupujący nie rozstrzygnie na podstawie pełnego widoku: jak zbudowany jest kołnierz, jak wygląda powierzchnia tkaniny, jak wykończony jest zamek, klamra lub zapięcie, jak osadzony jest kamień. Źródłem może być własne zdjęcie produktu sprzedawcy albo obraz dostarczony przez Herofab, na przykład z wirtualnej przymierzalni, niewidzialnego manekina lub studia produktowego. Każde zlecenie kadruje jeden fragment i dostarcza jedną fotografię, więc drugi detal tego samego produktu to drugie zlecenie z tego samego źródła.
Zbliżenie nie zawsze jest właściwym zdjęciem. Gdy kupujący mają móc powiększać cały obraz, Zwiększanie rozdzielczości podnosi rozdzielczość obrazu i nie rysuje go od nowa. Gdy cały produkt ma pojawić się w nowym otoczeniu, Studio produktowe umieszcza go w scenie studyjnej lub w aranżacji. Gdy zmienić ma się sama tkanina, Studio tkanin przyjmuje zdjęcie ubrania i zdjęcie nowej tkaniny. Zdjęcie detalu nie ma ustawienia sceny, tła ani ujęcia: wytyczne wymagają tego samego produktu w tym samym świetle, więc zbliżenie bierze światło ze źródła.
Porównanie zbliżenia ze źródłem przed publikacją
Umieść zbliżenie obok źródła i porównuj, licząc. Rzędy ściegów, guziki, ząbki zamka, nity, kamienie i łapki oprawy powinny zgadzać się co do liczby i miejsca; dla tych fragmentów wytyczne wymieniają długość ściegu i kolor nici, kształt, wykończenie i położenie okuć oraz szlif, kolor i rozmieszczenie kamieni jako rzeczy do zachowania. Najsurowszym sprawdzianem są napisy. Nadruk, logo lub metka mają według wytycznych pozostać czytelne, z tą samą pisownią, krojem, grubością i kolorem, więc czytaj litera po literze i wygeneruj obraz ponownie, jeśli któraś litera się zmieniła.
Następnie potwierdź, że zbliżenie pokazuje fragment, o który proszono. Jeśli tego fragmentu nie widać w źródle, wytyczne każą narzędziu wykadrować najbardziej charakterystyczny widoczny detal i nie rysować części, której źródło nie pokazuje, więc podeszwa zamówiona z widoku z przodu może wrócić jako inny detal. Drugą granicą jest faktura. Zbliżenie tkaniny ma według wytycznych zachować splot, dzianinę lub ziarno w skali źródła, nie grubsze, nie drobniejsze i nie inne, a małe lub nieostre źródło zostawia narzędziu niewiele do odczytania.


