Pootzettingen, chatons, halo’s en pavébanden
De zetting bepaalt hoe een ring op de foto komt. Een solitair met pootjes tilt de steen op en laat licht vanaf de zijkanten binnen; een chatonrand omgeeft de steen met een metalen rand; een halo omringt de middelste steen met kleinere stenen; een pavé- of kanaalband draagt een rij kleine stenen langs de ringband. De opdracht vraagt elke steen in hetzelfde aantal, dezelfde kleur, slijpvorm en positie te houden. Vergelijk eerst de stenen.
Met de rug van de hand naar de camera toont de ring de bovenkant en de buitenzijde van de band, waar deze zettingen zitten. Het aantal pootjes is het makkelijkst te beoordelen als de steen op de bronfoto naar de lens is gericht. Als de pootjes groter in beeld moeten dan het handportret toelaat, kadreert Detailopname de stenen en hun zetting van dichterbij en heeft die de opdracht het aantal pootjes of de chatonrand te behouden.
Zegelvlakken, bandprofielen en tweekleurig metaal
Niet elke ring draait om een steen. Een zegelring herkent u aan het vlak, plat of gewelfd, glad of gegraveerd met een wapenschild of initialen; een trouwring aan het profiel, bol, plat of afgeschuind, en aan de breedte; een tweekleurige ring aan de grens tussen wit en geel metaal. De opdracht behoudt vorm, silhouet, metaalkleur en afwerking en mag geen onderdeel toevoegen, verwijderen of opnieuw ontwerpen.
Een wapenschild op een zegelring is klein in een handportret en verdient extra vergroting: als er een lijn, letter of kwartier bijkomt of verdwijnt, is het een andere ring. Vergelijk bij een geborstelde of tweekleurige band de grens tussen de afwerkingen en de richting van het borstelen. Lichte accenten in de bron gelden volgens de opdracht als licht, niet als metaal.
De hand rond de ring controleren vóór de aanbieding
Bij een ringafbeelding verdient de hand net zoveel aandacht als de ring. De opdracht vraagt vijf natuurlijke vingers met verzorgde nagels, vingertoppen op het sleutelbeen, de elleboog dicht bij het lichaam gebogen en pols en onderarm in één doorlopende lijn met de hand. Tel de vingers, controleer of de ring aan de vierde vinger zit en kijk of de hand niet op een plek rust die ze niet kan bereiken.
Vergelijk daarna de grootte. De band hoort ten opzichte van de vinger even breed te lijken als de echte ring en de middelste steen mag niet groter zijn geworden. De opdracht vraagt de ware grootte ten opzichte van de vinger; de nauwe kadrering laat de ring opvallen, niet een groter sieraad. Een ring die zwaarder oogt dan hij is, misleidt een koper net zo goed als een steen met de verkeerde kleur.
