Łapki, oprawy pełne, aureole i szyny pavé
O tym, jak fotografuje się pierścionek, decyduje jego oprawa. Soliter na łapkach unosi kamień i wpuszcza światło z boków; oprawa pełna otacza kamień metalową obręczą; aureola otacza kamień centralny mniejszymi kamieniami; szyna pavé lub kanałowa ma rząd drobnych kamieni. Wytyczne każą zachować liczbę, kolor, szlif i położenie każdego kamienia, dlatego to kamienie należy sprawdzić w pierwszej kolejności.
Gdy grzbiet dłoni jest skierowany do aparatu, widać górę i zewnętrzną stronę szyny, gdzie znajdują się te oprawy. Liczbę łapek najłatwiej ocenić, gdy kamień na zdjęciu źródłowym jest skierowany do obiektywu. Jeśli łapki trzeba pokazać w większym zbliżeniu niż pozwala portret dłoni, Zdjęcie detalu kadruje kamienie i oprawę; jego wytyczne każą zachować liczbę łapek lub obręcz wokół kamienia.
Tarcze sygnetów, profile szyn i dwukolorowy metal
Nie każdy pierścionek skupia się na kamieniu. Sygnet ocenia się po tarczy, płaskiej lub wypukłej, gładkiej albo grawerowanej herbem czy inicjałami; obrączkę po profilu, soczewkowym, płaskim lub fazowanym, oraz szerokości; pierścionek dwukolorowy po linii łączenia białego i żółtego metalu. Wytyczne każą zachować kształt, sylwetkę, kolor i wykończenie metalu, bez dodawania, usuwania ani przeprojektowywania elementów.
Herb na tarczy sygnetu jest bardzo mały w skali portretu dłoni, dlatego szczególnie warto go powiększyć: herb, w którym pojawiła się lub zniknęła linia, litera albo podział, oznacza inny pierścionek. W przypadku szczotkowanej lub dwukolorowej szyny porównaj granicę między wykończeniami i kierunek szczotkowania, ponieważ wytyczne traktują refleksy na zdjęciu źródłowym jako światło, a nie metal.
Dłoń z pierścionkiem do sprawdzenia przed publikacją
Na zdjęciu pierścionka dłoń zasługuje na równie dokładne obejrzenie jak sama ozdoba. Wytyczne wymagają pięciu naturalnie wyglądających palców z zadbanymi paznokciami, opuszków opartych o obojczyk, łokcia zgiętego blisko ciała oraz nadgarstka i przedramienia wchodzących w kadr w jednej linii z dłonią. Policz palce, potwierdź, że pierścionek znajduje się na palcu serdecznym, i sprawdź, czy dłoń nie spoczywa w miejscu, do którego nie mogłaby sięgnąć.
Następnie porównaj rozmiar. Szyna powinna wyglądać na palcu na tak samo szeroką jak w rzeczywistości, a kamień centralny nie powinien być powiększony. Wytyczne wymagają zachowania rzeczywistej wielkości względem palca; to ciasny kadr, a nie większa ozdoba, ma wyeksponować pierścionek. Pierścionek wyglądający na masywniejszy niż w rzeczywistości wprowadza kupującego w błąd tak samo jak kamień o niewłaściwym kolorze.
