Zelf een horloge fotograferen: band, sluiting en gesp
Een horloge kan op twee manieren worden gefotografeerd; de bronfoto bepaalt welke geschikt is. Gesloten en op de zijkant staand toont het de kast en de ronding van de band; plat neergelegd met de band open laat het de volledige band, de gesp en de lussen zien. Voor een frontaal of driekwartbeeld geeft een gesloten band die met een klein verborgen steuntje rechtop wordt gehouden de kast een natuurlijke stand. Voor een bovenaanzicht op linnen is een open band die recht is neergelegd een duidelijker uitgangspunt.
Gespen en sluitingen zijn de onderdelen die het vaakst slordig worden achtergelaten. Een vouwsluiting die halfopen staat, toont de bladen; bij een gesp met pin ziet een pin buiten het gaatje er onafgewerkt uit, en een leren band waarvan het uiteinde is omgeslagen verbergt het stiksel. Maak de band vast zoals een drager dat zou doen, draai een sluiting met logo naar de lens en fotografeer een geopende sluiting apart voor een detailbeeld, want de productfoto toont het horloge zoals het op de foto is vastgelegd.
Donkere studio, stenen sokkel of marmer: scènes voor een horloge
Voor horloges kan Productstudio de kast plaatsen op effen wit, op een diepe antracietkleurige studioachtergrond met gericht dramatisch licht, op die donkere ondergrond met spiegelreflectie, op een fijn geslepen stenen sokkel, op linnen van bovenaf, op marmer of in een huiselijke omgeving. Een donkere ondergrond met duidelijke schaduwen past bij gepolijste stalen en gouden kasten en bij dresshorloges, omdat het licht de rand van de kast en de bezel tegen het zwart laat afsteken.
Elke scène verandert hoe de wijzerplaat eruitziet. Op de donkere ondergrond kan een zwarte wijzerplaat samenvallen met de achtergrond; een lichte, zilverkleurige of gekleurde wijzerplaat is daar daarom de veiligere keuze. Een stenen sokkel tilt één horloge als object op, en linnen van bovenaf past bij een opengelegde band. Ongeacht de scène krijgt het horloge de opdracht om de wijzerplaat, wijzers, indexen, kast en band te behouden en de tekst op de wijzerplaat leesbaar en ongewijzigd te laten.
Een complete reeks horlogefoto’s: voorzijde, profiel, achterkant en sluiting
Een horlogeaanbod wordt aan de hand van verschillende aanzichten bekeken. De voorzijde toont de wijzerplaat en wijzers; het zijaanzicht toont de hoogte van de kast, de kroon en de lugs; de achterkant toont de kastbodem met gravure of doorkijkvenster. Wanneer de foto de kastbodem toont, kan het beeld als achteraanzicht worden besteld. De opdracht toont het horloge dan van achteren zoals het is gefotografeerd en zegt dat het niet mag worden omgedraaid en dat er aan die kant geen wijzerplaat mag worden verzonnen.
Close-ups maken de reeks compleet. Detailopname kadreert één gebied van een bestaand beeld, zoals de sluiting of het stiksel van een band, of laat de keuze van het detail aan de tool. De opdracht beperkt het beeld tot wat daar al zichtbaar is. Gravure op een kastbodem en de afwerking van een uurwerk achter een doorkijkbodem vereisen nog steeds een scherpe bronfoto van dichtbij, want een close-up kan geen belettering terughalen die de bron niet heeft vastgelegd.
