Okulary przeciwsłoneczne trzymane w dłoni: zdjęcie produktu w ręku
Obok zdjęcia samych oprawek Studio produktowe może pokazać parę trzymaną w dłoni kobiety lub mężczyzny. Wytyczne opisują naturalny sposób trzymania okularów: za jeden zausznik blisko zawiasu, między kciukiem a palcem wskazującym, z rozłożonymi zausznikami i oprawkami skierowanymi do aparatu. Palce nie mają dotykać ani zasłaniać soczewek lub przodu oprawek; na zdjęciu znajduje się tylko dłoń i nadgarstek, bez twarzy ani tułowia.
Zdjęcie okularów trzymanych w dłoni pokazuje skalę, której nie widać przy oprawkach na białym tle: szerokość oprawek na tle dłoni jest od razu czytelna. Pasuje jako kolejne zdjęcie w galerii, po zdjęciu głównym. Dłoń należy sprawdzić równie dokładnie jak oprawki: chwyt powinien być naturalny, kciuk nie może przechodzić przez zausznik, a para powinna pojawić się tylko raz. Palce zasłaniające logo na zauszniku to powód, by wygenerować obraz ponownie.
Podest, kamienny postument i len: sceny dla okularów przeciwsłonecznych
W przypadku okularów sugerowane sceny obejmują białe tło studyjne z odbiciem lub bez, podest, postument z gładkiego kamienia, len widziany z góry oraz plener w naturalnym świetle dziennym. Podwyższona powierzchnia, taka jak podest lub postument, unosi parę na wysokość aparatu, dzięki czemu widok z przodu pokazuje oprawki tak, jak układają się na twarzy, a końcówki zauszników spoczywają za nimi.
Plenerowe światło pasuje do okularów przeciwsłonecznych sprzedawanych z myślą o sporcie, podróżach lub plaży i nadaje soczewkom odbicia nieba oraz otoczenia. Gdy najważniejszy jest odcień soczewek, zdjęcie studyjne warto zachować jako główne, a scenę plenerową umieścić dalej. Len widziany z góry pokazuje otwarte okulary od góry, z rozłożonymi zausznikami, i pasuje do stylizowanego zdjęcia w dalszej części galerii.
Oprawki korekcyjne i przeciwsłoneczne w jednej kolekcji
Kolekcja łącząca okulary przeciwsłoneczne i korekcyjne wygląda spójnie, gdy każda para jest pokazana tak samo: na tym samym tle, z tego samego kąta i z takim samym rodzajem cienia. Widok z przodu ułatwia porównanie kształtów soczewek i mostków w całej kolekcji, a ujęcie trzy czwarte warto powtarzać przy porównywaniu grubości zauszników i rodzaju zawiasów. Każdą parę należy fotografować z tej samej wysokości i odległości, aby można było porównać rozmiary oprawek.
Przezroczyste szkła pokazują to, co znajduje się za nimi, dlatego przez oprawkę korekcyjną powinno być widać nowe tło, a krawędź każdej soczewki powinna pozostać widoczna jako cienka linia. Każda para otrzymuje wytyczne, by wyglądać na otwartą, z dokładnie dwoma rozłożonymi zausznikami, oraz zachować kształt oprawki, zawiasy i odcień soczewek. Cienkie metalowe oprawki wymagają szczególnej uwagi: w katalogowym rozmiarze zdjęcia małe są wspornik noska, cienki mostek i śruba przy zawiasie.
